vergroten van wel-zijn

BLOGS

V E E L

Ze zette zichzelf in het midden, daarachter haar man, haar drie kinderen voor haar. De één wat dichterbij dan de andere. ‘Hier begint het al’ zegt ze. ‘ze zouden toch allemaal even dichtbij moeten staan’.

Ze zet haar ouders neer, opa’s en oma’s krijgen een plek en ooms en tantes en ook belangrijke anderen. De tafel vult zich met houten poppetjes. Het zijn er veel, heel veel.
Ze staan allemaal dicht bij elkaar, heel dicht.

‘Hoe voelt dit’ vraag ik en ze haalt een beetje snakkend adem. ‘Benauwd’ zegt ze en ik ervaar dat ook zo. ‘Iedereen let op me en verwacht iets’.

We praten erover door en er wordt duidelijk hoe dit ontstaan is en waarom haar kinderen op verschillende plekken rondom haar staan.

‘Ik wist dit allemaal al, toch kon ik het niet benoemen’ zegt ze terwijl ze me verwonderd aankijkt, ‘nu kan ik er woorden aan geven ’.

‘Hoe zou je graag willen dat de familie-opstelling zou zijn, waar zou je dan de poppetjes neerzetten?’ vraag ik. Ze gaat aan de slag en zet één voor één de poppetjes op wat meer afstand en achter haar en sommige ook naast haar.

‘Hoe voelt dit’ vraag ik wederom, ‘beter’ zegt ze, ‘veel beter’. ‘Dan weet je nu waar je naar toe wilt werken’ zeg ik met een glimlach en even later verlaat ze met een beetje lichter mijn kamer.


B E L A C H E L I J K

‘Misschien ben je te druk’ zei mijn zwager tegen mij toen ik voor de zoveelste keer een keelontsteking had. ‘Welnee joh’ antwoordde ik, ‘ik hou van werken en drie avonden achter elkaar weg is geen enkel punt voor mij’! En ondertussen dacht ik ‘belachelijk’ met een grom erbij en ook wel ‘waar bemoei jij je mee’. Stilzitten is iets voor later.

Velen jaren later gingen mijn amandelen eruit en was deze klacht getackeld. Het duurde jaren voordat ik begreep dat mijn zwager een punt had.

‘Ben je soms te druk’ vroeg manlief jaren geleden toen ik een bitje moest omdat ik mijn kaken s’nachts zo hard op elkaar klemde. ‘Welnee joh’ piepte ik. Ik had net een klus van 35 gesprekken gekregen en daar was ik blij mee... en bang voor. Hoe ging ik dit in mijn agenda proppen?

Zeg eens eerlijk? Welke lichamelijke klachten negeer jij?

Dat bitje draag ik braaf en zal ook wel moeten, dit klemmen gaat niet meer uit mijn systeem.

Beter voorkomen dan genezen is best een wijze uitdrukking. Dus kijk eens eerlijk naar je leefstijl? Reflecteer op je leven. En pas het aan; voordat je een bitje moet.


D I T 

‘Dit is precies wat een mens soms nodig heeft’ verzucht ze terwijl we neerstrijken op het door mos bedekte landschap bij een stromend watertje.

We kijken even voor ons uit. Mijmeren noemt mijn moeder dat, even wat gedachten de revue laten passeren.

Ze is wat vermoeid, thuis/kids vragen veel van haar aandacht en werk en privé liepen te veel door elkaar voor deze onderneemster. Dagen rijgen zich aan een en alles lijkt op elkaar. ‘Te veel thuis’ zegt ze. ‘Het stroomt niet meer’.

We liepen verder en namen het afgelopen half jaar eens door. Wat was er gebeurt, wat had geraakt en wat deed dit met haar. En we keken vooruit. Waar ligt de energie, waar de ontwikkeling, waar de kansen voor haar en haar onderneming?

Thuisgekomen berg ik mijn koffiekan op en stop de kopjes in de vaatwasser. Ik krijg een appje; een nieuw idee is in haar hoofd opgepopt en dat wil ze me even laten weten.

Ik glimlach.. ‘Het stroomt weer’ app ik haar terug.

Dat doet buiten zijn, je hoofd leeg maken, reflecteren, aandacht, echt voor jou dus met je.

Stap er dus eens uit, ga met me mee op pad!